.22

tyle czasu minęło. tak szybko wszystko zmieniło się o 180 stopni.
wystarczyło kilka tygodni aby cała nadzieja, radość i szczęście pękły jak bańka mydlana. bym poczuła się pusta jak dzwon...
postanowił odejść. nie fizycznie a emocjonalnie. przestał kochać, a może tylko pogubił się w tym labiryncie uczuć i pokus. może potrzebuje więcej czasu niż ja, by zrozumieć, że bez niego moje życie jest o wiele bardziej ubogie. staram się tłumić przemawiającą przezemnie zazdrość, że kiedyś jakaś inna zajmie moje miejsce u jego boku.
ale nie chcę go tracić mimo to. był moim przyjacielem zanim się pokochaliśmy. chcę by nim został.
bez względu na to jak będzie ciężko.
bez względu na okoliczności.