.39

i czyżby wszystko powoli nabierało konkretnych kształtów? widzę oczyma wyobraźni spójną całość, majaczącą w oddali. to światełko na końcu tunelu, w którym utknęłam już jakiś czas temu i aż do teraz błądziłam... serce napełnia błogi spokój. harmonia przynosi wewnętrzne, głębokie ukojenie.
sama za siebie trzymam kciuki.
zasługuję!

cazals-somebody, somewhere